Repozytorium

W tworzeniu oprogramowania repozytorium to centralne miejsce przechowywania plików. Jest używane przez systemy kontroli wersji do przechowywania wielu wersji plików. Repozytorium można skonfigurować na komputerze lokalnym dla jednego użytkownika, ale często jest przechowywane na serwerze, do którego może uzyskać dostęp wielu użytkowników.

Repozytorium zawiera trzy podstawowe elementy — pień, gałęzie i znaczniki. Pień zawiera bieżącą wersję projektu programistycznego. Może ona obejmować wiele plików kodu źródłowego, a także inne zasoby używane przez program. Gałęzie służą do przechowywania nowych wersji programu. Deweloper może utworzyć nową gałąź za każdym razem, gdy wprowadza istotne zmiany w programie. Jeśli gałąź zawiera niepożądane zmiany, można ją wycofać. W przeciwnym razie można ją ponownie scalić z pniem jako najnowszą wersję. Znaczniki służą do zapisywania wersji projektu, ale nie są przeznaczone do aktywnego tworzenia oprogramowania. Na przykład deweloper może utworzyć „znacznik wydania” za każdym razem, gdy wydawana jest nowa wersja oprogramowania.

Repozytorium zapewnia programistom uporządkowany sposób przechowywania plików używanych podczas tworzenia oprogramowania. Może to być pomocne przy tworzeniu dowolnego rodzaju oprogramowania, ale jest szczególnie ważne w przypadku dużych projektów programistycznych. Zatwierdzając zmiany w repozytorium, deweloperzy mogą szybko powrócić do wcześniejszej wersji programu, jeśli ostatnia aktualizacja spowoduje błędy lub inne problemy. Wiele systemów kontroli wersji obsługuje nawet porównywanie obok siebie różnych wersji plików zapisanych w repozytorium, co może ułatwiać debugowanie kodu źródłowego. Ponadto gdy repozytorium jest przechowywane na serwerze, użytkownicy mogą „pobierać” pliki do edycji, co zapobiega jednoczesnemu edytowaniu plików przez więcej niż jednego użytkownika.