Zdalny dostęp

Zdalny dostęp oznacza łączenie się z komputerem i sterowanie nim przez połączenie sieciowe. Użytkownicy zdalni często mają taką samą kontrolę nad komputerem, jak gdyby mieli do niego fizyczny dostęp. Umożliwia to administratorowi witryny zdalne zarządzanie serwerem internetowym w centrum danych lub osobie pracującej z domu uzyskanie dostępu do komputera w biurze i sterowanie nim.

Komputer skonfigurowany tak, aby umożliwiać zdalny dostęp, może udostępniać tekstowy wiersz poleceń albo pełny graficzny interfejs użytkownika, w zależności od używanego przez połączenie protokołu — SSH zapewnia tekstowy wiersz poleceń, natomiast VNC i zastrzeżony protokół RDP firmy Microsoft zapewniają graficzny interfejs użytkownika. Wszystkie metody wymagają, aby na obu komputerach działało zgodne oprogramowanie do zdalnego dostępu — na jednym oprogramowanie serwera, a na drugim aplikacja klienta. Niektóre systemy operacyjne mają wbudowane oprogramowanie serwera zdalnego dostępu, w tym wersje Professional (ale nie Home) systemu Windows, macOS oraz większość dystrybucji systemu Linux. Dostępne są również aplikacje innych firm, które oferują więcej funkcji niż wbudowane narzędzia.

Połączenia między komputerami są szyfrowane, aby uniemożliwić innym osobom i urządzeniom podsłuchiwanie sesji zdalnego dostępu. Zarówno SSH, jak i RDP domyślnie szyfrują połączenia, ale VNC tego nie robi; zamiast tego sesje VNC są często tunelowane przez zaszyfrowane połączenie SSH. Sesje zdalnego dostępu mogą również korzystać z VPN w celu zwiększenia bezpieczeństwa, a w wielu przypadkach (np. podczas łączenia się z komputerem w sieci firmowej) VPN jest wymagany, aby zapewnić bezpieczne połączenie.