Pebibajt

Pebibajt (PiB) to jednostka pojemności danych równa 2⁵⁰ bajtom, czyli 1 125 899 906 842 624 bajtom. Podobnie jak kibibajt (KiB) i mebibajt (MiB), pebibajt ma binarny przedrostek, który usuwa niejasności przy porównywaniu go z wieloma możliwymi definicjami petabajta.

Pebibajt jest nieco większy od petabajta (PB), który ma 10¹⁵ bajtów (1 000 000 000 000 000 bajtów); jeden pebibajt to w przybliżeniu 1,1259 petabajta. Jeden pebibajt ma 1 024 tebibajty. 1 024 pebibajty tworzą eksbibajt.

Ze względu na historyczne zasady nazewnictwa w branży komputerowej, w której używano przedrostków dziesiętnych (o podstawie 10) do oznaczania pomiarów binarnych (o podstawie 2), powszechnie stosowana definicja petabajta może oznaczać różne wartości. Gdy inżynierowie komputerowi zaczęli używać terminu kilobajt do określania pomiaru binarnego równego 2¹⁰ bajtów (1 024 bajtów), różnica między pomiarami binarnymi i dziesiętnymi wynosiła około 2%. Wraz ze wzrostem rozmiarów plików i pojemności pamięci masowej rosła także różnica między tymi dwoma rodzajami pomiarów — pebibajt jest o ponad 11% większy od petabajta. Używanie terminu pebibajt wyłącznie do określania pomiarów binarnych pomaga ograniczyć niejasności.

NOTE: Listę innych jednostek miary znajdziesz w tym artykule w Centrum pomocy.