BLE

To skrót od „Bluetooth Low Energy”. BLE (zwane także „Bluetooth LE”) to odmiana bezprzewodowego standardu Bluetooth zaprojektowana z myślą o niskim zużyciu energii. Standard ten został wprowadzony przez Bluetooth Special Interest Group (Bluetooth SIG) w grudniu 2009 roku jako część specyfikacji Bluetooth 4.0.

Niektóre zastosowania Bluetooth, takie jak strumieniowe przesyłanie dźwięku i transfer danych, wymagają silnego, stabilnego sygnału oraz dużej przepustowości. Inne zastosowania nie wymagają silnego sygnału i zużywają mniej energii elektrycznej. BLE opracowano z myślą o tego typu zastosowaniach. Przykłady obejmują:

• urządzenia noszone, takie jak monitory aktywności
• urządzenia inteligentnego domu
• czujniki zbliżeniowe

Czujnik zbliżeniowy, taki jak Google Beacon lub Apple iBeacon, musi jedynie co sekundę lub mniej wysyłać niewielki sygnał, aby wykrywać znajdujące się w pobliżu urządzenia Bluetooth. Wymaga to znacznie mniej energii niż strumieniowe przesyłanie dźwięku stereo o wysokiej jakości do Bluetooth głośnika lub zestawu słuchawkowego. Deweloperzy mogą używać w swoich aplikacjach komunikacji właściwej dla BLE, aby znacznie zmniejszyć zużycie energii elektrycznej przez smartfon, smartwatch lub inne urządzenie.

Zalety BLE

Główną zaletą BLE w porównaniu z „klasycznym Bluetooth” jest mniejsze zużycie energii, co przekłada się na dłuższy czas pracy baterii. Na przykład BLE może działać przez kilka lat na jednej baterii pastylkowej, takiej jak bateria CR2032 używana w zegarkach naręcznych. Bluetooth LE może również komunikować się na większą odległość niż 100 metrów, które obsługuje klasyczny Bluetooth. Obsługuje także szybkie nawiązywanie połączenia z opóźnieniem wynoszącym 3 ms, w porównaniu ze 100 ms w przypadku klasycznego Bluetooth.

NOTE: BLE jest obsługiwane przez wszystkie urządzenia Bluetooth 4.0, o ile oprogramowanie urządzenia również je obsługuje.