Biometrie

Biometrie is een categorie technologieën waarmee kenmerkende fysieke eigenschappen van mensen kunnen worden gedetecteerd om een specifieke persoon te identificeren. Biometrische sensoren kunnen worden gebruikt voor authenticatie in plaats van, of als aanvulling op, andere methoden zoals een gebruikersnaam en wachtwoord. De meest gebruikte hulpmiddelen voor biometrische authenticatie zijn vingerafdruksensoren en camera-opstellingen voor gezichtsherkenning.

Moderne smartphones, tablets en laptop-computers bevatten vaak ten minste één type biometrische authenticatie. Met deze sensoren kun je een biometrische invoer gebruiken om het apparaat snel te ontgrendelen en het invoeren van een wachtwoord of toegangscode over te slaan. Met FaceID kun je bijvoorbeeld je iPhone ontgrendelen met een snelle gezichtsscan, terwijl sommige Android-smartphones een vingerafdruksensor in het scherm hebben geïntegreerd, zodat je het apparaat met een aanraking kunt ontgrendelen. Andere, minder gebruikelijke vormen van identificatie zijn retina-/irisscans en stemherkenning. Toekomstige biometrische sensoren kunnen mogelijk andere factoren gebruiken, zoals de vorm van het oor, lichaamsgeur of de bloedvaten in iemands handpalmen.

Systemen voor meervoudige authenticatie gebruiken biometrische gegevens als één mogelijke factor voor extra beveiliging. Zo is het vereisen van een gezichtsscan naast een gebruikersnaam en wachtwoord veiliger dan slechts één van beide methoden vereisen, omdat hierbij zowel aangeboren fysieke kenmerken als specifieke kennis worden gebruikt. Passkeys kunnen ook biometrische authenticatie gebruiken om je aan te melden bij websites zonder überhaupt een wachtwoord in te voeren. In plaats daarvan wordt erop vertrouwd dat het apparaat de gebruiker eerder heeft geauthenticeerd.

Er zijn enkele belangrijke privacyzorgen rond het gebruik van biometrische gegevens. Ten eerste kunnen sommige vormen van biometrische authenticatie een apparaat ontgrendelen zonder de toestemming of medeweten van een persoon, bijvoorbeeld door de vinger van een bewusteloos persoon op een vingerafdruksensor te plaatsen. Sommige vroege algoritmen voor gezichtsherkenning gebruikten een standaardwebcam voor authenticatie en konden met een foto worden misleid. Tot slot kunnen wachtwoorden indien nodig worden gewijzigd, terwijl biometrische informatie zoals een gezicht of vingerafdruk niet kan worden gewijzigd.