Serwer nazw

Serwer nazw to komputer, który tłumaczy nazwy domen na adresy IP. Serwery nazw pełnią podstawową funkcję w systemie nazw domen (DNS). Pozwalają użytkownikowi odwiedzić witrynę internetową przez wpisanie jej nazwy domenowej w polu adresu przeglądarki internetowej zamiast ręcznego wpisywania adresu IP serwera WWW.

Każda zarejestrowana nazwa domenowa musi wskazywać co najmniej dwa serwery nazw w swoim rekordzie DNS. Te serwery nazw, nazywane „autorytatywnymi serwerami nazw”, przechowują informacje o adresach IP serwera WWW, serwera pocztowego, subdomen i innych usług powiązanych z daną nazwą domenową. Serwery te często używają konwencji nazewniczej ns1.example.com i ns2.example.com. Najpierw sprawdzany jest serwer nazw wymieniony jako pierwszy, a serwer wymieniony jako drugi działa jako kopia zapasowa na wypadek, gdyby serwer główny nie odpowiedział.

System nazw domen opiera się na kilku warstwach serwerów nazw, które pełnią różne funkcje. Gdy przeglądarka internetowa po raz pierwszy wysyła żądanie DNS, kontaktuje się z serwerem nazw DNS określonym w ustawieniach DHCP sieci — zazwyczaj z serwerem nazw obsługiwanym przez dostawcę ISP. Jeśli ten serwer nazw nie ma rekordu danej nazwy domenowej, komputer zaczyna sprawdzać inne serwery, zaczynając od najwyższego poziomu. Serwery nazw najwyższego poziomu nazywa się „głównymi serwerami DNS”. Przechowują one rekordy serwerów nazw dla każdej domeny najwyższego poziomu (np. .com, .net, .ca). Serwer nazw każdej domeny TLD zawiera rekord autorytatywnego serwera nazw dla każdej domeny korzystającej z tej domeny TLD, a następnie kieruje komputer do adresu IP serwera WWW tej domeny.

Duże sieci przedsiębiorstw często mają własne serwery nazw, które kierują wyszukiwaniem domen w obrębie ich intranetu. Wewnętrzne serwery nazw pozwalają użytkownikom uzyskiwać dostęp do wewnętrznych portali internetowych, drukarek i innych zasobów za pomocą wewnętrznych nazw domenowych zamiast adresów IP. Zasoby te często korzystają z prywatnych adresów IP, które nie są dostępne spoza lokalnego intranetu.